2-5 Yaş Arası Beslenme

2-5 Yaş Arası Beslenme

Okul öncesi 2–5 yaş grubu çocuklara aile yaşamına daha çok katılan bireyler gözüyle bakılmalıdır. Bu yaşta yemek alışkanlığının gelişmesinde aile esas rolü üstlenirken, çocuklar genelde aile içi bireyleri, model aldıkları kişinin beslenmesini taklit ederek öğrenirler.

Bu dönemde çocuk aile sofrasını bir taraftan dengeli beslenme modeli olarak, diğer taraftan ise aile büyüklerinin bir arada bulundukları keyifli bir sosyal olay olarak algılamalıdır.

Bu dönemde ana prensip yağ ve saf karbonhidrat miktarını azaltıp lili gıda ve tahılların miktarını arttırmaktır.

Bu yaş grubunda ünlük gereksinimler şöyledir:

  • Enerji: 1.800 kilokalori/gün
  • Protein: 24 g/gün

Enerjinin %50’si karbonhidratlardan, %35’i yağlardan ve %10-15’i proteinlerden karşılanmalıdır. Yağ kısıtlaması yapılırsa yeterli enerji alınamamış olur. Bu durumda çocuk enerji ihtiyacını karbonhidratlardan karşılar. Oysa karbonhidratla enerji ihtiyacını karşılayabilmesi için hacim olarak yağlardan 2 kat daha fazla yemesi gerekir. Eğer bu miktarı yiyemezse enerji açığı ortaya çıkar. Bundan dolayı 2 yaş altında yağı kısıtlamamak gerekir.

Lifler

Günde ortalama 10 g lif alınmalıdır. Bu miktarda lif için 1 – 2 orta boy meyve, 1 porsiyon sebze veya 3-4 dilim ekmek (dikkat: beyaz ekmek değil!), 2-3 porsiyon makarna veya bulgur (8 -12 yemek kaşığı) ile haftada 1-2 kez kuru fasulye veya nohut tüketilmelidir. Lifin fazlası da zararlıdır çükü hacim kapladığı için tokluk hissi verir ve yeterli gıda alınmamasına neden olur; demir, çinko ve kalsiyum emilimini bozar.

Mineraller

Kalsiyum bu yaşta da hala önemini korumaktadır. Bunun için her gün 400 cc süt veya 400 cc yoğurt tüketilmelidir.

Demirin bu yaşta önemi biraz daha artmıştır. Çünkü öğrene çağında demir eksikliği öğrenme kapasitesini olumsuz etkiler.

Vitaminlerden D vitamini olmazsa olmazdır ve dışarıdan takviye edilmesi gerekir

Omega 3 yağ asitleri (balık yağı) da dışarıdan alınmalıdır.

Yemek sırasındaki çocuk davranışlarındaki olumsuzluklarda aşırı tepki, cezalandırma, aşırı beklenti içinde bulunma, yemek zamanını çocuk için işkenceye çevirebilir.

Bu yazıyı paylaş:

Uzm. Dr. Erdem Uzunoğlu, Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Uzmanı

1992 senesinde temel tıp eğitimimi İstanbul Tıp Fakültesi’nde (Çapa) tamamladıktan sonra Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı’nı kazanarak 1997’de ihtisasımı tamamladım. 1997-1999 yılları arasında İstanbul Harp Akademileri’ndeki askerlik vazifemi tamamladığımdan beri Pediatri Uzmanı olarak çalışmaktayım. 2008 senesinden beridir de İstanbul Pediatri Merkezi‘nde hasta kabul ediyorum.

Yorum yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

İlginizi çekebilecek diğer yazılar

Bebekle Uçak Yolculuğu
Çocuklarda Beslenme Alışkanlığının Düzenlenmesi
Çocuk ve Boşanma
Koksaki ve El Ayak Ağız Hastalığı
Ir arriba